Jak powstała truskawka?

Truskawka (Fragaria × ananassa) jest gatunkiem stosunkowo młodym, powstałym około 250 lat temu w wyniku przypadkowego skrzyżowania poziomki chilijskiej z poziomką wirginijską. W wyniku selekcji pierwszych mieszańców, a później dzięki szybkiemu rozwojowi hodowli tego gatunku, powstały liczne odmiany przystosowane do uprawy w różnych warunkach klimatyczno-glebowych, a także wielu sposobów produkcji i zagospodarowania owoców.

Odmiany truskawek i różnice między nimi

W świecie znanych jest kilka tysięcy odmian truskawki i co roku przybywają nowe. W Polsce, komercyjnie uprawia się kilkadziesiąt odmian, różniących się porą dojrzewania owoców, ich wielkością, kształtem, barwą, jędrnością i smakiem, a także zawartością składników prozdrowotnych. Wymienione cechy jakościowe decydują o różnej przydatności owoców – część z nich to owoce przeznaczone przede wszystkim do konsumpcji w stanie świeżym, inne zaś – do przetwórstwa lub zamrażalnictwa. Owoce do przetwórstwa powinny łatwo odchodzić od szypułki, być średniej wielkości, kulistego lub sercowatego kształtu, ciemnoczerwonej barwy, a także mieć wysoką zawartość antocyjanów i witaminy C. Owoce deserowe powinny być przede wszystkim smaczne i atrakcyjne w wyglądzie – duże, pomarańczowoczerwone lub jasnoczerwone, błyszczące, z dużą zawartością substancji odżywczych.

Grandarosa – polska truskawka

Jedną z najnowszych polskich deserowych odmian truskawki, bardzo poszukiwanych w ostatnim czasie, jest ‘Grandarosa’ wyhodowana w Instytucie Ogrodnictwa w Skierniewicach. Jest to odmiana plenna, o średniowczesnej porze dojrzewania owoców. Posiada bardzo atrakcyjne, przyciągające wzrok owoce. Są one duże i bardzo duże, szerokostożkowate, pomarańczowoczerwone, równomiernie wybarwione, o bardzo silnym połysku. Co najważniejsze, truskawki te są aromatyczne i bardzo smaczne. Badania laboratoryjne potwierdziły wysoką zawartość w owocach tej odmiany cukrów rozpuszczalnych i witaminy C oraz średnią zawartość związków fenolowych, mających duże znaczenie w profilaktyce antynowotworowej. Ponadto, owoce tej odmiany są wyjątkowo jędrne, mało podatne na gnicie i wytrzymałe na odgniecenia. Według opinii plantatorów truskawki te doskonale znoszą transport na znaczne odległości, także poza granice naszego kraju.

Uprawa

‘Grandarosa’ świetnie nadaje się do uprawy w gruncie i na przyspieszony zbiór owoców pod niskimi i wysokimi osłonami. Badania wykonane w ostatnich latach w Instytucie Ogrodnictwa potwierdzają ponadto jej przydatność do uprawy bezglebowej na rynnach pod wysokimi osłonami, wykorzystywanej w celu uzyskania dwukrotnego owocowania w ciągu 12 miesięcy (na letnio-jesienny zbiór owoców z zastosowaniem opóźnionego wysadzania roślin frigo i zbiór przyspieszony wiosną następnego roku).

Rośliny odmiany ‘Grandarosa’ są dostatecznie wytrzymałe na niskie ujemne temperatury zimą, wysoce odporne na groźne choroby liści – białą i czerwoną plamistość oraz mącznika prawdziwego truskawki, a także mało podatne na wertycyliozę (chorobę grzybową systemu korzeniowego). Dlatego też odmianę tę uważa się za przydatną do uprawy ekologicznej.

“”

Dr inż. Agnieszka Masny

Zakład Hodowli Roślin Ogrodniczych Instytutu Ogrodnictwa w Skierniewicach
Absolwentka Wydziału Ogrodnictwa SGGW w Warszawie, jest Kierownikiem Zakładu Hodowli Roślin Ogrodniczych Instytutu Ogrodnictwa w Skierniewicach. Zajmuje się przede wszystkim hodowlą twórczą odmian truskawki, oceną przydatności nowych, polskich i zagranicznych odmian do uprawy w nowoczesnych technologiach produkcji, a także udoskonalaniem metod produkcji truskawki w polu i pod osłonami. Prowadzi również badania nad oceną mrozoodporności oraz podatności na choroby liści i werticiliozę odmian truskawki. Jest współautorem ponad 100 publikacji i doniesień naukowych, 3 broszur i książek, licznych artykułów popularno-naukowych i popularnych oraz 16 oryginalnych odmian truskawki.